چرا بی بی سی فارسی، مجله دیلمان را می زند؟

دیلمان: برنامه چشم انداز بامدادی «بی بی سی فارسی» در قسمت جدید خود به معرفی ناقص و جهت داری از شماره جدید مجله دیلمان پرداخته است. اما انگیزه این کار چیست و چرا بی بی سی سعی می کند مجله ای را خراب کند؟ علت روشن است ما در این شماره «ایده تحریم ملی بی بی سی و شرکا» را در سرمقاله مطرح کرده ایم. این پیشنهاد یکی از ۳۰ پیشنهاد ما برای تغییر بنیادی در ایران است. در شماره های قبل نیز این تخریب و معرفی سوگیرانه وجود داشت.

در شماره ویژه رضاشاه ما پرونده ای مفصل از دیدگاه های انتقادی مجموعه ای از روشنفکران درباره شخصیت و نقش آفرینی رضا شاه (اسطوره ای که به مدد بی بی سی و من و تو و … ساخته شده) داشتیم. اما در کمال تعجب بی بی سی و مسعود بهنود در معرفی گفت مجموعه این مطالب نظری مثبتی نسبت به رضا شاه داشته اند.
اما این چه دروغی بود که بهنود می گفت!؟ در حالی که حقیقت صد در صد مخالف آن بود و تقریبا همه نویسندگان آن شماره رضاشاه را نقد کرده بودند. آیا بهنود مجبور است در بی بی سی از رضاشاه دفاع کند؟ من می گویم بله، به همان دلیل که امروز بی بی سی برای «رضا پهلوی»  به طرز معناداری از لفظ شاهزاده استفاده می کند. بله نباید در کلیشه خاندان ایران ساز پهلوی، هیچ خدشه ای وارد شود. دیلمان اما در شماره ویژه تاریخ مخفی رضاشاه، این کلیشه را شکسته بود. از نظر بی بی سی، این دیدگاه نباید در دیلمان که مجله ای مستقل و ملی است برجسته شود. چرا؟ چون رضا پهلوی شمشیر داموکلس بریتانیا، آمریکا و غرب بر سر ایران است. این هیولا برای این ساخته شده که از طریق آن از ایران امتیاز بگیرد؛ شمشیری که خیلی خیلی کند و کج و معوج به نظر می رسد.

در شماره ۱۰ مجله دیلمان که ویژه تاریخ جاسوسی بود، بی بی سی فارسی باز سعی کرد دیلمان را بزند. این بار اما با معرفی غلط مطالب مجله که واقعا شگفت انگیز بود. برای من به عنوان سردبیر که خط به خط مجله را بارها خوانده ام عجیب بود که مسعود بهنود چرا اینطور مغلوط و کج و معوج حرف می زند. واقعا چرا دروغ می گوید و چه نیازی است که بگوید؟ البته دیلمان در شماره دهم نیز اشتباهات زیادی از بی بی سی رو کرد. در گزارش مفصل «جعبه سیاه ایران» مواردی از آن آمده است. هم درباره نقش آفرینی جاسوسان انگلیسی مطالب مفصل و دسته اولی منتشر کرد و هم نقش بریتانیا و بی بی سی را در کودتای۲۸مرداد توضیح داد. منابع تک تک این نوشته ها، متون معتبر، اسناد ویکی لیکس و کتاب های قابل ارجاع موجود بود که از نظر سندیت غیر قابل انکار می نمود. اگرچه این در مقایسه با واقعیت جاسوسی بریتانیا از ایران در حکم قطره از دریاست؛ اما همین موضوع نیز برای بی بی سی فارسی گران تمام شد. برای همین شماره جاسوسی را با آن همه مطالب دست اول و تولیدی، منفی و بد معرفی کرد. مهم تر از همه صحبت از عکس روی جلد آن نیز نکرد؛ عکسی از جولیان آسانژ بزرگترین افشاگر قرن ما که توسط پلیس بریتانیا به زور از سفارت اکوادور بیرون کشیده شد و به زندان انداخته شد. از نظر بی بی سی این موضوع اصلا اهمیتی نداشت!

در شماره اخیر به پرونده ای درباره «تاریخ اختلاس و دزدی در ایران: اسناد فساد آقازاده ها» پرداخته ایم و اتفاقا در سرمقاله این شماره در مقاله ای با عنوان «برخاستن سیمرغ از خاکستر خود/ ۳۰ پیشنهاد برای تغییر بنیادی در ایران»، پیشنهاد «تحریم ملی بی بی سی و شرکا» را مطرح کردیم. آقای بهنود با وجود این همه چهره شناخته شده که در این شماره دیلمان قلم زده و با آنها گفت و گو شده از شاپور رواسانی، حسین راغفر، مقصود فراستخواه، صالح نیکبخت، ناصر فکوهی، مجید حسینی و غیره و این همه ترجمه دسته اول که همه برای اولین بار منتشر می شود، لفظ «زرد» را با مجله دیلمان همراه کرده است!؟ واقعا در لندن به مجله ای ۳۶۰ صفحه ای که گفت و گوها و مقالات روشنفکران را منتشر می کند می گویند «زرد»! بعد به بی بی سی که با اخبار تتلو و هزاران سوژه بندتنبانی دیگر پر شده چه می گویند!؟ لابد روزنامه نگاری افشاگرانه!؟ اخباری که اصلا صحت منبع در آن به هیچ انگاشته می شود و فقط زدن ایران در آن اهمیت دارد! همین بی بی سی ای که شما کارشناس آن هستید را می گویم!

البته متاسفم که بگویم هنوز بی بی سی دیده می شود چون ایرانی ها پشت پرده کریه آن را ندیده اند! متاسفانه شما و امثال شما دانسته یا نادانسته آن را بزک کرده اید و مانع می شوید

البته متاسفم که بگویم هنوز بی بی سی دیده می شود چون ایرانی ها پشت پرده کریه آن را ندیده اند! متاسفانه شما و امثال شما دانسته یا نادانسته آن را بزک کرده اید و مانع می شوید. واقعیت این است که بی بی سی به یک روزنامه نگار جا افتاده کت و شلواری نیاز دارد که او را به عنوان کارشناس در صدر بنشاند و بعد آنچه که می خواهد(سیاست رسمی بریتانیا) بر زبان او بنشاند. متاسفم بگویم که کار مجموعه ای از روزنامه نگاران تحصیلکرده داخلی در مجله دیلمان با این شکل تبلیغات منفی شما به واسطه بدنمایی های مکرر به محاق می رود. شما پرونده اختلاس و دزدی را حاصل کار تعدادی خبرنگار ناشناخته می دانید در حالی که هنوز مطمئنم به گزارش های تحقیقی ما از سفر به بلوچستان در روزهای سیل نگاهی نیانداخته اید و ده ها مطلب دیگر را ندیده اید. امیدوارم روزی برسد که مردم ما بخوانند و سواد رسانه ای پیدا کنند و روزنامه نگاری مستقل ملی را از روزنامه نگاری وابسته تیم بی بی سی تمییز دهند. آن وقت دیگر هیچ وقت فریب تبلیغات روانی و آشوب آفرینی علیه کشورشان را نخواهند خورد.

اما جدای از این حرف ها باید به آقای بهنود گفت که برای معرفی یک مجله باید حداقل آن را خواند. ای کاش حداقل دیلمان را خوانده بودید و حاصل زحمات این همه آدم را جلوی تلویزیون و مردم به دروغ ضایع نمی کردید. آقای بهنود هنوز بسیاری بسته های ما به تهران نرسیده آنوقت چطور شما از لندن درباره آن گزارش می دهید. آقای بهنود اگر کار ما که از مجموعه ای از روشنفکران وطنی منتقد استفاده می کنیم (از جمله شاپور رواسانی، حسین راغفر، مقصود فراستخواه، داریوش رحمانیان، ناصر فکوهی، صالح نیکبخت و تمام چهره های شناسنامه دار دیگر) «زرد» است؛ پس کار شما به چه رنگی است که از دولت بریتانیای کبیر با آن سابقه زشتش در استعمار و تحریم و استثمار ملت حقوق می گیرید! نام شغل شما چیست!؟

آقای بهنود به قول خیام، ما خون رزان خوریم و تو خون کسان، انصاف بده!؟

 

  • شماره یازدهم مجله دیلمان با قیمت ۴۵ هزار تومان اکنون روی پیشخوان مطبوعات در کل کشور و کلیه کتابفروشی های معتبر در دسترس است.
  • برای خرید اینترنتی و ارسال پستی به آدرس منزل می توانید به این لینک بروید تا مجله به آدرستان پست شود: لینک خرید مستقیم مجله دیلمان/ شماره یازدهم/ ویژه اسناد فساد آقازاده ها
  • برای دریافت مجله با تماس تلفنی می توانید با شماره ۰۹۱۷۲۰۵۹۹۶۲ تماس حاصل نمایید تا مجله در کمترین زمان به آدرستان پست شود.
  • وبسایت فروشگاهی مجله دیلمان: www.shop.deylamanmag.com
  • صفحه اینستاگرام مجله فرهنگی و اجتماعی دیلمان: @deylaman_magazine